اهمیت بازی جنگ و ارتقاء قدرت تصمیم‏ گیری در سامانه فرماندهی و کنترل

نوع مقاله : مقاله ترویجی

نویسنده

کارشناسی ارشد مدیریت دفاعی دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا

چکیده

برتری درجنگ‌های مدرن تا حدود بسیار زیادی به بکارگیری فناوری‌های پیشرفته و نوظهور در سامانه‌های کنترل صحنه نبرد در کنار سامانه‌‏های جنگ افزار بستگی دارد و در این راستا نقش سامانه فرماندهی و کنترل موثر بعنوان یکی از عوامل برترساز در جنگ‌های امروزی به اثبات رسیده است. بازی جنگ به عنوان یک روش مدرن تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری بر اساس بررسی متقابل رویدادها و همچنین حل مسائل نظامی مطرح شده است که تصمیم‌گیری مبتنی بر تحقیق در عملیات وکسب برتری اطلاعاتی در فرماندهی و کنترل را نیز تحقق خواهد بخشید. پذیرش این واقعیت که جنگ، ذاتاً غیر قابل پیش‏بینی است، ما را بر آن می دارد که بر هیچ قابلیتی به عنوان تنها عامل موفقیت تکیه نکنیم و تلاش کنیم قابلیت چند منظوره بودن نیروهایمان را به حداکثر رسانده، عملیات نظامی را با شرایط و مقتضیات خاص هر درگیری مطابقت دهیم. امروزه برای تأمین نیازمندی‌های رو به افزایش سازماندهی نشده (غیر قابل تعریف از قبل)؛ فرماندهان میدان‌های نبرد، از سامانه‏‌های متنوعی نظیر بازی جنگ به‌‏منظور پیش‌‏بینی آنچه ممکن است در میدان رزم با آن مواجهه شوند، و بهترین تصمیم در رویارویی با شرایط مختلف رزمی را بگیرند، استفاده می‌نمایند. لذا هدف این تحقیق تبیین اهمیت بازی جنگ در ارتقاء قدرت تصمیم‌­گیری فرماندهان در سامانه فرماندهی و کنترل می­‌باشد. سؤال اساسی تحقیق این است که اهمیت بازی جنگ در ارتقاء قدرت تصمیم‌­گیری فرماندهان در سامانه فرماندهی و کنترل به چه میزان است؟ بهره‏‌مندی فرماندهان از دستاوردهای این پژوهش، موجب کاربردی شدن آن می‏‌باشد. روش تحقیق، توصیفی بوده و گردآوری داده‌­ها به روش میدانی و کتابخانه‌ای انجام گرفته است. نتیجه این تحقیق فرماندهان را قادر می­سازد راه‌­های کار خودی و دشمن را تحلیل و با تدوین سناریوهای پیچیده در نحوه فرماندهی و کنترل صحنه نبرد و تجزیه و تحلیل آنها، قدرت تصمیم‌­گیری خود را به شکل موثری ارتقاء بخشند. 

کلیدواژه‌ها


[1]شیخ، محمدرضا و همکار، راهنمای افسران عملیات، انتشارات دافوس آجا، 1395.
[2]اعتماد، محمدسلطان، راهنمای بازی جنگ ، انتشارات ستاد مشترک آجا، 1397، ص17.
[3]حسن­پور، حمید و همکار، بازی جنگ در ردۀ سپاه، انتشارات دافوس آجا، تهران، 1398.
[4]دستور العمل تهیه و تدوین دکترین عملیاتی نیروهای مسلح-شماره 51/01/1701/الف-1385- ص2.
[5]سید مصطفی طباطبایی،گنجینه امثال عرب و قرآن مجید، موسسه مطبوعاتی دارالفکر قم ، مهرماه 1396، ص32.
[6]سن تزو، هنر جنگ، ترجمۀ محمود کی، تهران، انتشارات ستاد مشترک ارتش، 1395ص 44.
[8]ستاریخواه علی، حقیری علی اصغر، سامانه فرماندهی و کنترل عامل برتر ساز در نیروهای مسلح،  فصلنامه دافوس آجا، 1395.
[9].The Art of War Gaming, Naval Institute Press, 1990, p 15-50.
[10]مرکز توسعه، مفاهیم و دکترین (DCDC )، راهنمای سرخ سرخ ، چاپ دوم ، 2013 ، فرهنگ لغت.
[11]سرخوش افشین، فصلنامه علوم و فنون نظامی، سال سوم شماره 8و 9، دافوس آجا، بهار 1386.
[12]فصلنامه علمی تخصصی بازی‌جنگ، دافوس آجا، سال اول، شماره ۱ ، خرداد ۹۷.
[13]بیگدلی حمید، بازی جنگ و برخی مدل‌های ریاضی به کا رفته در آن، انتشارات دافوس آجا، 1397.
[14]نوروزانی، شهرام و افشردی، محمدحسین ، شجاعی، شهرام، مبانی بازی جنگ راهبردی، انتشارات ستاد فرماندهی کل قوا، مرکز تحقیقات راهبردی دفاعی، 1397
[15]مرادیان، محسن، بازی جنگ در ردۀ لشکر، انتشارات دافوس آجا، تهران، 1398.
[16]حسن­پور، حمید و همکار، طرح­ریزی عملیات متحرک هوایی، دافوس آجا، 1398.
[17].O‎. ‎G‎. ‎Haywood , “‎‎Military Decision and Game Theory” Wiley‎, ‎‎Journal of the Operations Research Society of America‎, ‎Vol‎. ‎2‎, ‎No‎.,‎4‎, ‎pp. 365-385, 1984.