دریای چین جنوبی از مناطق استراتژیک در آسیای جنوب شرقی محسوب می‌شود که دارای اهمیتی بین‌المللی است. چین مدعی مالکیت مطلق بر پهنه وسیعی از آب‌های این منطقه می‌باشد و در این رابطه با دیگر مدعیان مانند؛ فیلیپین، ویتنام، مالزی، برونئی، اندونزی و تایوان اختلاف دارد. در این میان، پکن اقدام به ایجاد و نظامی کردن زنجیره‌ای از جزایر و ادعای حاکمیت انحصاری منابع در دریای چین جنوبی نموده است که این امر ضمن تهدید برای کشورهای ساحلی، باعث ایجاد تنش‌ها و اختلافاتی در این منطقه شده است. بدین ترتیب، سؤال اصلی پژوهش این است که مداخله آمریکا در تنش‌ها و منازعات دریای چین جنوبی به چه شکل است؟ فرضیه مقاله این است که ادعای مالکیت ارضی چین بر جزایر و صخره‌ها در دریای چین جنوبی و نظامی‌سازی جزایر مصنوعی تهدیدی استراتژیک برای کشورهای ساحلی و ایالات متحده محسوب می‌شود که این امر باعث افزایش سطح تنش‌ها و منازعه در منطقه خواهد شد. ایالات متحده اگرچه ادعای حاکمیت ارضی در اختلافات و منازعات دریای چین جنوبی را ندارد؛ ولی به بهانه حمایت از برنامه آزادی ناوبری در منطقه حضور گسترده‌ای دارد که این امر، ضمن ایجاد اتحاد و ائتلاف واشنگتن با متحدان منطقه‌ای برای تنگ کردن حلقه محاصره پکن در شرق آسیا، باعث افزایش رقابت‌ها و منازعه آمریکا و چین در منطقه خواهد شد. برای تحلیل داده‌های پژوهش از روش تحلیلِ کیفی استفاده شده است.